Lata Chwały czyli lata 70 w Wigrach Suwałki

Okres świetności, czyli lata 70- te:

 

             Ten okres powszechnie uważa się za najlepszy w całej historii Wigier. W tym okresie Suwalczanie zasłynęli ze swoich pojedynków w Pucharze Polski. W Suwałkach gościły tak znane marki jak : Gwardia i Legia Warszawa (I liga), Zawisza Bydgoszcz, Motor Lublin, Ursus Warszawa czy Górnik Walbrzych (II liga). O meczach Wigier pisano już w Przeglądzie Sportowym.

             Pierwszym profesjonalnym trenerem pracującym w Suwałkach był Gorzowianin, Tadeusz Sieja. 1 listopada 1970 roku Wigry rozegrały pucharowy mecz z I-ligową Gwardią Warszawa. Na tym meczu było ponad 7 000 widzów. Wigry zagrały w następującym składzie : Leonowicz, Jewdokimow, Zackiewicz, Krok, Dabrowski, Krok, Bliniewski, Eleksnin, Zdaniuk, Hanc, Wierzajtys, Waraksa, Siejewicz. Mecz zakończył się porażką 0-1 ale na długo zapadł w pamięci miejscowym kibicom.

              W sezonie 1970/1971 Wigry awansowały ponownie do III ligi. Jednym z przeciwników był słynny Widzew Łodź. Wigry zajęły ostatecznie przedostatnie miejsce w tabeli i ponownie spadły do "okręgówki". Grały w niej przez 4 lata.
 

 

             W roku 1975 po reformie administracyjnej powstalo województwo Suwalskie. Po zakonczeniu sezonu 75/76 - 4 zespoly automatycznie awansowaly do III ligi, Wigry jako mistrz otrzymały szansę na grę w II lidze, lecz w decydujacych meczach z Olimpia Elblag prowadzoną przez W.Łazarka doznały porażek. Warto odnotować, że na suwalskim stadionie było 6 000 widzów.

           30 wrzesnia 1979 roku to kolejna data, którą pamiętają starsi sympatycy "biało-niebieskich". W Suwałkach zagościło aż 5 500 widzów. Rywalem w Pucharze Polski byla Legia Warszawa, naszpikowana reprezentantami Polski. Grali m.in : Paweł Janas (były trener reprezentacji) czy Marek Kusto ( działacz Wisły Kraków). Wigry zagrały w następującym zestawieniu: Leonowicz, Syryca, Sosnowski, Rykaczewski, Szczęsny, (97 Kruchelski), Liminowicz, Bolądź, śliwinski, Ołowniuk, Chrzanowski, Serafin. Mecz był nieprzeciętnym widowiskiem stojącym na wysokim poziomie. Wigry straciły bramkę w 120 minucie. Byl to chyba najlepszy mecz Wigier w historii. Warto odnotować znakomitą postawę golkipera Wigier, Henryka Leonowicza. W 1979 i w 1980 roku Wigry ponownie sięgnęły po Puchar Polski na szczeblu okręgu.